Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μέτρα τις νεκρές σαύρες στην Ουκρανία

 






Μη μετράς τα λάικ
μη μετράς τα εμότζι
μη μετράς τα σέαρ

μέτρα πόσες σαύρες σκότωσες

μη μετράς τα έθνη
μη μετράς τις θρησκείες
μη μετράς τις μανάδες

μέτρα πόσες σαύρες σκότωσες

σκότωσε μια σαύρα, ψέκασε στη γωνία, σκότωσε μια σαύρα
σκότωσε μία για τα αδέσποτα γατιά,
μία στη μνήμη της Γιαγιάς, σκότωσε μια σαύρα, σκότωσε.
σκότωσε μία για τον ήλιο
μία τα βαλκάνια
σκότωσε μία για τους τούρκους
σκοτωσε μία για την αίγυπτο, σκότωσε.

μη μετράς τις ειδοποιήσεις
μη μετράς τα ΤΥΝ
μη μετράς τις ποιητικές περφόμανς

μέτρα πόσες σαύρες σκότωσες

σκότωσε μια σαύρα, κλείδωσε την πόρτα, σκότωσε μια σαύρα
για τα ορυχεία, σκότωσε μια σαύρα
για τους ανθρακορύχους, σκότωσε μια σαύρα για τα
εκατομμύρια ανθρώπων που το αξίζουν.
σκότωσε μια σαύρα, μέτρα την ανάσα σου
σκότωσε μια σαύρα, μάθε στο σκοτάδι
σκότωσε μια σαύρα, χαίδεψε
το μουσκεμένο κεφάλι της απώλειας.

μη μετράς τα βιβλία
μη μετράς τα ιβέντς
μη μετράς τα μπλουζάκια που πούλησες

μέτρα τις νεκρές σαύρες της ουκρανίας.


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ουσία.

Ξέρουμε όλοι το όνομα του νέφους που σιγά σιγά γλυστράει στο πεπτικό μας σύστημα. Όχι δεν έχει το δικό σου όνομα κι ακόμα (σημειώσεις για τη φίλη μου: δε λέγεται έρωτας). Κουρασμένος με πράσινα γάντια προχωρώ μέσα στο δάσος με τους κανίβαλλους αγαπημένος ανάμεσα στους διωγμένους πολύ σκεπτικός μέσα στους αισιόδοξους. Πως να μιλήσω για το κάτι παραπάνω από εμένα; Δεν κληρονόμησα ούτε περιουσία ούτε μυαλό μα τα απομεινάρια ενός πιθήκου. Αλλά θα βρω τρόπο πιτσιρίκια κλέβουν το βράδυ μπογιά απ' τα εργοτάξια χωρίς τύψεις βάφουν το πρόσωπο τους και προχωρούν με θάρρος μες τον υπόνομο Πόλη: αν άλλοι σε λένε στρατόπεδο, φυλακή και νοσοκομείο εγώ ξέρω καλά πως είσαι ένα σεξ σοου για ανίκανους ερωτικά μπαρμπάδες. Πόλη: αν άλλοι τρέμουν μη βρεθούν στην ανάγκη σου εγώ τρέμω μην βρεθώ στην αγκαλιά σου. Μεγάλωσα και δεν έγραψα ένα ποιήμα που να έχει μισό στίχο έστω για εκρηχτικά και φωτιές και αστυνομικά τμήματα μεγάλωσα μα δε χρειάζεται ούτε βιάζομαι να το κάνω νιώθω πιο άνετα να ...

Ναρκωτικαχχχ

  μου είπε ένας κωλόγερος, πως θα έπρεπε να αρχίσω να κάνω κάποια πράγματα κι άρχισα να τρέμω,να τρέχω έφυγα μακριά σκαρφάλωσα ψηλά κι έβαλα 8 χαρτάκια κάτω απ' τη γλώσσα μου την ώρα που εκείνη έγλειφε το πορτοφόλι μιας ανερχόμενης ινφλουενσερ πρώτα σλουρπ-σλουρπ! μετά γκλουκ-γκλούκ! Τέλος η αποκαλύψη. Μοιραζόμαστε το τελευταίο έκστασυ, ψιλοσπασμένο ήδη στο μικρό τσεπάκι της τσάντας μου προσκυνάω το βάθος της συνοδοιπόρου μου, σχεδόν το λατρεύω και στην αγκαλιά της εκκλησίας των μυκήτων της προτείνω για αλλαγή αντί να φτιάξουμε νόστιμα τον κόσμο να τον κάνουμε φρικτό, τόσο φρικτό που να παρακαλάει ο πλανήτης να σταματήσει να γυρίζει και εμείς να συνεχίζουμε. Το μήνυμα είναι πάντα εκεί, εκεί σπάσε μου ακόμα μια γραμμή βαθιά-πιο βαθιά το ωραίο μυστικό το λες απλά: απόψε άστρα του ουρανού επιστρέφω στη μαϊμού.

πΕταλουδίτσΕς

  |Γλυκιές πεταλούδες στον ουρανό φτιαγμένες από σοκολάτα αίμα θλίψη και πινκι προμισιζ ένα σωρό || γλυκιές πεταλούδες μες το στομάχι ενός βιβλίου η άκρη ένα δάχτυλο αγγίζει ένα άλλο ενώ ένα ινδικό σώμα στρατιωτών περνάει τα σύνορα με το πακισταν|                         | γλυκιές πεταλούδες κρυμμένες πίσω από παράθυρα κομμένα φτερά καμένα μυαλά χαρακωμένα χέρια που αρκούν μια χαρά να πνίξουν τον λεονάρντο ντα βιντσι μια μέρα μες τα νερά/στα σιγανά||