Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

"μίνες"


 

Όταν κλείνω τα μάτια μου
το μυαλό μου 
κυλάει
προς τη ρίζα της τσουκνίδας, μα
ακόμα νιώθω
σαν να βρίσκομαι στο γνωστό μπουρδέλο
και οι πουτάνες όλες
έχουν παντρευτεί την τσατσά, 
είναι σαν να βρίσκομαι
στην εθνική οδό
και να βγάζω με κόπο
ένα μεγάλο σιδερένιο κάγκελο
από το μάτι ενός έντρομου φίλου
που ακόμα έχει σφυγμό.

Τα όνειρα μου είναι μαξιλάρια
και πάνω τους κυοφορείται το μέλλον
από μια 
μαύρη χτικιάρη ποντικίνα, που
έχει με μικρά
και άθλια πόδια
ήδη σκάψει
ένα λάκκο ταιριαστό για τον μεγάλο Οδοντίατρο του σύμπαντος.
γνωρίζει ήδη
που θα κυλίσει
το αίμα της
το τελευταίο
που σε τίποτα ποτέ του
δε διέφερε απ' των άλλων ποντικών.

Όταν κλείνω τα μάτια μου
φαντάζομαι
να μου φωνάζουν
να με βρίζουν
να με χτυπάνε αλύπητα
να μου εξηγούν πως λειτουργεί
το δημοκρατικό πολίτευμα
να μαθαίνω όλη την παλιά καλή ευγονική
απ' τους πλέον διακεκριμένους επιστήμονες
και έναν βλάκα να φωνάζει
πουλάω μπλουζάκια”
κάτω απ' τη σκιά
της πολυκατοικίας
που καταρρέει.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ουσία.

Ξέρουμε όλοι το όνομα του νέφους που σιγά σιγά γλυστράει στο πεπτικό μας σύστημα. Όχι δεν έχει το δικό σου όνομα κι ακόμα (σημειώσεις για τη φίλη μου: δε λέγεται έρωτας). Κουρασμένος με πράσινα γάντια προχωρώ μέσα στο δάσος με τους κανίβαλλους αγαπημένος ανάμεσα στους διωγμένους πολύ σκεπτικός μέσα στους αισιόδοξους. Πως να μιλήσω για το κάτι παραπάνω από εμένα; Δεν κληρονόμησα ούτε περιουσία ούτε μυαλό μα τα απομεινάρια ενός πιθήκου. Αλλά θα βρω τρόπο πιτσιρίκια κλέβουν το βράδυ μπογιά απ' τα εργοτάξια χωρίς τύψεις βάφουν το πρόσωπο τους και προχωρούν με θάρρος μες τον υπόνομο Πόλη: αν άλλοι σε λένε στρατόπεδο, φυλακή και νοσοκομείο εγώ ξέρω καλά πως είσαι ένα σεξ σοου για ανίκανους ερωτικά μπαρμπάδες. Πόλη: αν άλλοι τρέμουν μη βρεθούν στην ανάγκη σου εγώ τρέμω μην βρεθώ στην αγκαλιά σου. Μεγάλωσα και δεν έγραψα ένα ποιήμα που να έχει μισό στίχο έστω για εκρηχτικά και φωτιές και αστυνομικά τμήματα μεγάλωσα μα δε χρειάζεται ούτε βιάζομαι να το κάνω νιώθω πιο άνετα να ...

Πρέπει να ξεχάσεις την ηλιοκεντρική θεωρία (κακό)

  Κι έπειτα θυμήσου με προσοχή πόσοι είπαν ότι τους αρέσει κάτι πάνω σου, κάτι δικό σου ίσως ένα ζευγάρι μάτια, ίσως ένας θεσπέσιος κώλος ή μια σημαντική κληρονομία και κάποια πρωτότυπη σκέψη για κάποιο οποιοδήποτε θέμα σύγκρινε με αυτούς που είπαν ότι τους αρέσει κάποιο ποίημα σου, οποιοδήποτε ποίημα όπως κι αν το διάβασαν, τυπωμένο, χειρόγραφο, σε pdf γιατί δε μπορούσαν να ανοίξουν το word και έπειτα χωρίς να χάσεις το στυλ σου ευγενικά και με τρόπο στείλε τους  όλους πακέτο στο διάολο. γιατί μιλάνε για το θάνατο των άλλων ενώ δεν αντέχουν να βρεθούν σε κηδείες μιλάνε για το θάνατο των άλλων ενώ τρέμουν να βαδίσουν δίπλα στο μνήμα ενός επιτυχημένου αυτόχειρα μιλάνε με άνεση  για την ποίηση και το θάνατο και δεν έχουν αρπάξει ούτε μια μπουκιά  ψαχνό, απ' το πτώμα που βρέθηκε μπροστά τους. μπροστά στο θέαμα της πείνας τους,  συνέχισε καμαρωτά να τρως τη σάρκα σου.

Ποιο είναι το χειρότερο που θα μπορούσε να συμβεί

  Θα μπορούσε να συμβεί μια μέρα ακόμα και σε εμάς, θα μπορούσε ο ουρανός να ξυπνήσει επιτέλους ροζ, οι ακρίδες  να μας τσιμπούν ερωτικά:  και τα μυστήρια της εκκλησίας να είναι πλέον κατανοητά. Θα μπορούσε να συμβεί {θα σβήνουμε τα τσιγάρα μας πάνω στις σελίδες των αγαπημένων μας βιβλίων}-{θα ξεκινήσουμε διαλογισμό}- {θα αγκαλιάσουμε στοργικά τους περίεργους, πιο συνωμότες  και παράξενους απ' } τους αδερφούς μας  και ταπεινά θα τους => οδηγήσουμε στο άσυλο.  Όλα αυτά θα μπορούσαν να συμβούν, κι άλλα ακόμα / πιο / σπουδαία: ένας σκοπευτικός σύλλογος, μια θεραπεία για τον Καρκίνο  του τραχήλου της μήτρας, η εκλογή ενός κεντροδεξιού κόμματος, η συμβούλη μιας αγαπημένης φίλης και το δροσερό φίλημα ενός αγοριού,  κάπου στις άκρες του πράσινου κάμπου.  Όλα αυτά μπορούν να συμβούν κι είναι πιθανό να συμβούν πράγματι σε κάποια επόμενη χρονική στροφή, όπως παρατηρείς ευγενικέ μου άνθρωπε τίποτα από αυτά δεν είναι τρομερό, το μόνο τρομερό είναι, ν...