Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Duke Nukem 3D

 




Για πόσο καιρό
η απελπισία μας
θα μένει ατύπωτη;;; -κρίμα

ο σπουδαίος τρελός της ιστορίας

έγινε το άλλοθι
της μέτριας ποίησης
κι ακόμα χειρότερα
της μέτριας ζωής



|χ| αλλά δεν υπάρχει μέτρια ζωή, έτσι
κι αλλιώς.

                                                                         Τις ώρες
                                                             που ο κάλος των ποδιών
                                                                συναντά τον αστακο
                                                   της γλωσσικής επιτήδευσης, τον αχινό

της χωροχρονικής ανωμαλίας
και το αβάσταχτο πονάκι
της ατελούς πέψης
των τροφίμων:

ε τότε είναι μια καλή στιγμή να σκεφτούμε
τον εσώκλειστο ψυχίατρο
που τρώει μπουκιά-μπουκιά το δέρμα μας
που εκπέμπει sos σε όλο το γαλαξία
για να μας παρασύρει στην παγίδα του.


“Γιατρέ φάε με πιο γρήγορα να τελειώνω με αυτό το μαρτύριο”

Ψελλίζω

και βάζω
να παίξω
duke nukem
3D. 


Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ουσία.

Ξέρουμε όλοι το όνομα του νέφους που σιγά σιγά γλυστράει στο πεπτικό μας σύστημα. Όχι δεν έχει το δικό σου όνομα κι ακόμα (σημειώσεις για τη φίλη μου: δε λέγεται έρωτας). Κουρασμένος με πράσινα γάντια προχωρώ μέσα στο δάσος με τους κανίβαλλους αγαπημένος ανάμεσα στους διωγμένους πολύ σκεπτικός μέσα στους αισιόδοξους. Πως να μιλήσω για το κάτι παραπάνω από εμένα; Δεν κληρονόμησα ούτε περιουσία ούτε μυαλό μα τα απομεινάρια ενός πιθήκου. Αλλά θα βρω τρόπο πιτσιρίκια κλέβουν το βράδυ μπογιά απ' τα εργοτάξια χωρίς τύψεις βάφουν το πρόσωπο τους και προχωρούν με θάρρος μες τον υπόνομο Πόλη: αν άλλοι σε λένε στρατόπεδο, φυλακή και νοσοκομείο εγώ ξέρω καλά πως είσαι ένα σεξ σοου για ανίκανους ερωτικά μπαρμπάδες. Πόλη: αν άλλοι τρέμουν μη βρεθούν στην ανάγκη σου εγώ τρέμω μην βρεθώ στην αγκαλιά σου. Μεγάλωσα και δεν έγραψα ένα ποιήμα που να έχει μισό στίχο έστω για εκρηχτικά και φωτιές και αστυνομικά τμήματα μεγάλωσα μα δε χρειάζεται ούτε βιάζομαι να το κάνω νιώθω πιο άνετα να ...
Δημοσίευση σχολίου
Διαβάστε περισσότερα

Ποιο είναι το χειρότερο που θα μπορούσε να συμβεί

  Θα μπορούσε να συμβεί μια μέρα ακόμα και σε εμάς, θα μπορούσε ο ουρανός να ξυπνήσει επιτέλους ροζ, οι ακρίδες  να μας τσιμπούν ερωτικά:  και τα μυστήρια της εκκλησίας να είναι πλέον κατανοητά. Θα μπορούσε να συμβεί {θα σβήνουμε τα τσιγάρα μας πάνω στις σελίδες των αγαπημένων μας βιβλίων}-{θα ξεκινήσουμε διαλογισμό}- {θα αγκαλιάσουμε στοργικά τους περίεργους, πιο συνωμότες  και παράξενους απ' } τους αδερφούς μας  και ταπεινά θα τους => οδηγήσουμε στο άσυλο.  Όλα αυτά θα μπορούσαν να συμβούν, κι άλλα ακόμα / πιο / σπουδαία: ένας σκοπευτικός σύλλογος, μια θεραπεία για τον Καρκίνο  του τραχήλου της μήτρας, η εκλογή ενός κεντροδεξιού κόμματος, η συμβούλη μιας αγαπημένης φίλης και το δροσερό φίλημα ενός αγοριού,  κάπου στις άκρες του πράσινου κάμπου.  Όλα αυτά μπορούν να συμβούν κι είναι πιθανό να συμβούν πράγματι σε κάποια επόμενη χρονική στροφή, όπως παρατηρείς ευγενικέ μου άνθρωπε τίποτα από αυτά δεν είναι τρομερό, το μόνο τρομερό είναι, ν...
Δημοσίευση σχολίου
Διαβάστε περισσότερα

κα(r)γώ

κ α τ παράπολύ αργά λ α β α πως το φυσιολογικό είναι μια βιολογική επανάσταση της σάρκας έναντια σε ό,τι βρίσκεται μακριά της:  καταλάβαινα πάντα αργά τα πράγματα διότι υπήρξα νοητικά καθυστερημένη, ανάπηρη μία παλιάτσος της διαδικτιακής διασποράς:  κι όμως εσύ εσύ άντεξες και διέσχισες συνωμοτικά το σκοτάδι για να κουβαλήσεις λάδι, γιαούρτι και εισητήρια. Ορκίστηκες: καθώς τα έδινες πως αυτά είναι μόνο η αρχή κι ότι πρέπει να φανταστούμε να ανατινάσεται η εθνική οδός στη θέση του γιαουρτιού.   κ   α   τ παράπολύ αργά   λ   α   β   α μου έλεγες: “επιθυμώ άρα υπάρχω”, εγώ πάλι έβλεπα να ποτίζεται ένα λουλούδι και ονειρευόμουν να ξαποστάσω το κεφάλι μου πάνω στη στάχτη του κόσμου/κι ήταν αλήθεια: πως υπήρξα νοητικά καθυστερημένη κι ανάπηρη, όμως τι σημασία έχει αυτό όταν μου πάνε τόσο πολύ τα καρώ πουκάμισα.
Δημοσίευση σχολίου
Διαβάστε περισσότερα